Zijn jonge leeftijd was een van de redenen om het aanbod om hoofd te worden zorgvuldig te overwegen. Boy: “Ik wilde voordat ik ja zei, weten of de anderen het zagen zitten. Het bleek geen probleem, waarschijnlijk omdat ik heb gezegd dat ik geen ‘hoofd technicus’ wilde zijn. Ik vind dat iedereen zijn eigen kwaliteiten heeft die ze moeten kunnen laten zien. En nog belangrijker: dat iedereen lekker aan het werk is en het naar zijn zin heeft.” 

Boy heeft een ruime kijk op werk en resultaat. Hij vindt meedenken en een brede oriëntatie erg belangrijk. “Ik doe het niet alleen, we doen het samen. Verder vind ik dat ik geen Coördinator Techniek kan zijn zonder de wereld in te gaan.” De wereld ingaan doet hij, naast zijn werk bij De Regentes, al ruim vijf jaar met zijn eigen bedrijf, Stage Arts. Daarmee heeft hij projecten gedaan in theaters en op festivals in binnen- en buitenland, vaak leuk, soms minder leuk. “Het zelfstandig zijn was in het begin vallen, even nietsdoen en rust pakken en dan weer doorgaan”, vertelt hij. “Het wordt niet altijd wat je ervan verwacht. Ik had een keer iets gemaakt dat de opdrachtgever ‘spuuglelijk’ vond. Dat is niet leuk, maar dat gebeurt. Ik ben daar gelukkig goed mee omgegaan. Een van mijn uitgangspunten is dat je altijd de rust moet proberen te bewaren.”  

Licht 

Binnen de techniek ligt zijn liefde bij lichtontwerp. “Ik houd van emotie, en dan bij voorkeur in een theater. Licht versterkt de emotie van een voorstelling. Je kunt meer uitleggen, zelfs met één lamp, ook door de schaduw te benadrukken. Theater is passie, alles moet daarbij kloppen.” Vervolgens vertelt hij – met passie – over de verschillende manieren van lichtontwerpen. Zoals dat elke lichtontwerper zijn eigen stijl heeft, en dat je die na verloop van tijd herkent.  

Boy volgde de techniekopleiding bij de Theaterschool in Rotterdam, maar de liefde voor het vak ontstond al op zijn middelbare school. Nadat hij als straf – “ik klooide in het begin maar wat aan” hierdoor moest Boy de nieuwe lichtinstallatie voor het theater helpen te installeren, toen was het voor hem duidelijk dat hij meer geschikt was voor een specialisatie dan voor allround technicus. Hij is zijn leraar van destijds nog steeds dankbaar.  

Na stages in onder meer Utrecht en bij Korzo Den Haag maakte hij al snel de stap naar een eigen bedrijf. Met hulp van een oom die de financiën deed en een advocaat voor de algemene voorwaarden, heeft Stage Arts een solide basis, met af en toe een stagiair erbij.  

Heb je al ideeën voor ons theater?  

“Ik vind DR een tof bedrijf, maar er kan nog zoveel meer. Gebruik de mogelijkheden van het pand niet alleen voor de theaterfunctie. Bovendien zit er winst in meer interne samenwerking. Soms lijkt er wel een soort muur te bestaan tussen productie en techniek. Er kan nog meer een familiegevoel ontstaan.”  Samen met Tom Gilles en de anderen hoopt hij zijn toekomstbeeld uit te werken. Daarbij lijkt het er al pratend op dat Boy zich het meest thuis voelt in de rol van coach. Ervoor zorgen dat mensen meedenken, hun eigen ding doen en met passie bijdragen aan een ‘familieproduct’.   

Boy heeft een Thaise moeder en een Nederlandse vader, is geboren en getogen in Den Haag, maar de zomers bracht hij in Thailand door. Van zijn moeder heeft hij zijn tweede passie: koken. “Daar besteed ik veel tijd aan, lekker bedenken wat ik met allerlei verse ingrediënten ga maken en daar de tijd voor nemen.” Daar komt-ie weer: de rust…  

Hij woont in een flat nabij gebouw Binck, met een gezellige huisgenote. “Ik meldde me deze zomer aan en twee maanden later had ik een huis. Echt heel leuk, zowel met de flat als met de huisgenote, een goede vriendin, heb ik enorm geboft.” Verder speelt hij gitaar, houdt hij van poëzie en van hoeden en petten. “House of Hats in het centrum is zo’n leuke zaak! Daar koop ik meestal mijn hoeden en petten” 

Carla de Vries.